Zanieczyszczenia żywności pochodzenia środowiskowego i przemysłowego – metale szkodliwe dla zdrowia, azotany i inne

Czerwiec 29, 2018 11:18 am Published by Leave your thoughts

PROGRAM SZKOLENIA

(godz.10.00-15.15)

 

I. METALE:
1. Źródła zanieczyszczenia żywności metalami ciężkimi i skutki zdrowotne
2. Doniesienia w ramach systemu System Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznej Żywności i Paszach (System RASFF).
3. EFSA i jej rola w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności
4. Ocena ryzyka
5. Kryteria toksyczności pierwiastków
6. Ocena toksykologiczna
– opinie naukowe EFSA i JECFA
– badania specjacyjne i ich rola w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności
– dawki referencyjne metali → zmiany
7. Ustawodawstwo:
– wymagania ogólne prawa żywnościowego
– najwyższe dopuszczalne poziomy metali szkodliwych dla zdrowia w środkach spożywczych
– kryteria doboru metod analitycznych
8. Prace Komisji Kodeksu Żywnościowego
9. Urzędowa kontrola i monitoring
10. Pobranie metali z żywnością
11. Środki ograniczające zanieczyszczenie żywności pierwiastkami szkodliwymi
12.Inne źródła pobrania metali ciężkich z żywnością – wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością (aspekty legislacyjne, wyniki krajowych badań monitoringowych, kierunki przyszłych prac)

II. AZOTANY:
1. Źródła narażenia
2. Toksyczność
3. Wymagania legislacyjne
4. Opinie EFSA
5. Wyniki krajowych badań monitoringowych
6. Ocena pobrania na podstawie wybranych grup środków spożywczych

III. INNE CHEMICZNE ZANIECZYSZCZENIA ŻYWNOŚCI – WYBRANE PRZYKŁADY
1. Źródła narażenia
2. Toksyczność
3. Wymagania legislacyjne
4. Opinie EFSA

 

OPIS SZKOLENIA

Szkolenie przeznaczone jest dla producentów, importerów i dystrybutorów środków spożywczych, jak i organów urzędowej kontroli żywności oraz innych laboratoriów.

Podczas szkolenia zostaną omówione podstawowe zanieczyszczenia przemysłowe występujące w żywności tj. metale, azotany i inne. Ponadto zostaną omówione wymagania legislacyjne w zakresie m.in. zanieczyszczania żywności pierwiastkami szkodliwymi dla zdrowia oraz aktualne prace legislacyjne w tym zakresie toczące się w ramach:  Komisji Europejskiej, Codex Alimentarius.

Przedstawione zostaną również źródła zanieczyszczenia żywności łącznie  z migracją z wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, ocena toksykologiczna, oceny ryzyka dokonane przez EFSA i JECFA. Nacisk zostanie położony na zmiany w ustawodawstwie zarówno już ostatnio wprowadzone, a także te, których wprowadzenie jest planowane. Omówione zostanie również aktualne zanieczyszczenie żywności znajdującej się na rynku w Polsce m.in. metalami oraz związane z tym zagrożenie dla zdrowia konsumentów.

 

PROWADZENIE SZKOLENIA

Prowadzenie szkolenia: mgr inż. Monika Mania – kierownik Pracowni w Zakładzie Bezpieczeństwa Żywności  w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego Państwowym Zakładzie Higieny.

 

Categorised in:

This post was written by awu_leopard

Preparaty/półprodukty dla przemysłu spożywczego zawierające substancje dodatkowe, aromaty lub enzymy oraz znakowanie tych preparatów i żywności z ich dodatkiem

Czerwiec 29, 2018 11:17 am Published by

 

 

PROGRAM SZKOLENIA

(godz. 10.00-15.15)

I. Unijne wykazy substancji dodatkowych – załączniki do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 w sprawie substancji dodatkowych:

  • Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1129/2011 z dnia 11 listopada 2011 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 poprzez ustanowienie unijnego wykazu dodatków do żywności
    • substancja dodatkowa a substancja pomocnicza w przetwórstwie – zasady kwalifikacji, znakowanie w wykazie składników produktu/półproduktu
    • zasada przenoszenia w praktyce –  substancje dodatkowe obecne w półproduktach (preparatach) przeznaczonych do produkcji środków spożywczych; substancje przenoszone do produktu końcowego a wykaz składników- przykłady
    • kategoryzacja produktów spożywczych pod kątem możliwości dodawania substancji dodatkowych do półproduktów przeznaczonych dla przemysłu spożywczego – klasyfikujemy półprodukt czy produkt końcowy? Studium przypadku.
  • Obliczanie ilości dodanych związków fosforu, przeliczanie zawartości innych substancji dodatkowych, wyjątki i ograniczenia w stosowaniu substancji dodatkowych do poszczególnych produktów – jak stosować te przepisy w odniesieniu do półproduktów.
  • Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1130/2011 z dnia 11 listopada 2011 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 poprzez ustanowienie unijnego wykazu dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywności, enzymach spożywczych, środkach aromatyzujących i składnikach odżywczych
    • limity w substancji dodatkowych w innych substancjach dodatkowych, w aromatach, enzymach oraz w substancjach odżywczych.

 II. Inne prace Unii Europejskiej w zakresie substancji dodatkowych:

  • przewodnik dotyczący rozróżniania składników żywności o właściwościach barwiących (np. ekstrakty z roślin) a barwnikami – problemy interpretacyjne i konsekwencje dla producentów żywności
  • projekt przewodnika Komisji Europejskiej w zakresie zasady przenoszenia
    (ang. carry-over)

III. Unijny wykaz substancji aromatycznych oraz rozporządzenie Komisji w sprawie aromatów dymu wędzarniczego

  • Aromaty, w tym aromaty dymu wędzarniczego w półproduktach przeznaczonych dla przemysłu spożywczego – czy zawsze mogą być obecne w półproduktach?

 IV. Prace Komisji w zakresie unijnego wykazu enzymów oraz znakowanie środków
spożywczych zawierających enzymy.

  • aspekty prawne stosowania enzymów w produkcji żywności, w tym znakowanie żywności zawierającej enzymy
  • przewodnik Komisji Europejskiej w zakresie klasyfikacji enzymów (składnik produktu czy substancja pomocnicza w przetwórstwie)
  • stan prac nad wspólnotową listą enzymów

V. Znakowanie preparatów/półproduktów przeznaczonych dla przemysłu spożywczego

  • Informacje obowiązkowe na etykietach preparatów/półproduktów przeznaczonych dla przemysłu spożywczego
  • Oznakowanie preparatów zawierających substancje dodatkowe – co musi być na etykiecie, a co tylko w dokumentacji towarzyszącej przesyłce.
  • Informacje dotyczące aromatów dymu wędzarniczego obecnego w preparatach.
  • Znakowanie półproduktów a znakowanie wyrobów finalnych zawierających półprodukty – jakie informacje powinien przekazać dostawca preparatów swojemu odbiorcy.

VI. Dyskusja

Rozwiązanie problemów przedstawionych przez uczestników i dotyczących zagadnień objętych szkoleniem.

 

OPIS SZKOLENIA

Szkolenie przeznaczone jest dla producentów i dystrybutorów preparatów/półproduktów przeznaczonych do stosowania w produkcji żywności (tzw. obrót business to business), dla producentów żywności stosujących preparaty/półprodukty oraz dla pracowników organów urzędowej kontroli żywności pełniących nadzór nad prawidłowością stosowania substancji dodatkowych, aromatów i enzymów w preparatach/półproduktach jak również w produktach finalnych.
Na szkoleniu zostaną przedstawione aktualne  przepisy  Unii Europejskiej dotyczące substancji dodatkowych do żywności, aromatów i enzymów oraz aktualne prace Komisji Europejskiej w tym zakresie  (zmiany przewidywane w najbliższym czasie). Zostanie omówione zastosowanie tych przepisów do preparatów/półproduktów przeznaczonych do produkcji żywności.
Zostaną omówione obowiązujące interpretacje niektórych zapisów – m.in. dotyczy to rozróżnienia pomiędzy substancją dodatkową a substancją pomocniczą w przetwórstwie, przyporządkowania produktów do odpowiedniej kategorii w rozporządzeniu 1129/2011 (czy należy klasyfikować półprodukt czy produkt końcowy),  klasyfikacji ekstraktów o właściwościach barwiących (składnik żywności czy barwnik), podawania  nazw substancji dodatkowych na etykiecie produktów.
Przedstawione zostaną aktualne przepisy w zakresie aromatów wraz z oceną ich skutków dla producentów żywności (półproduktów i produktów finalnych); w tym przepisy dotyczące znakowania środków spożywczych zwierających aromaty naturalne oraz przepisy dotyczące aromatów dymu wędzarniczego.
Zostaną przedstawione przewodniki Komisji Europejskiej: przewodnik dotyczący zasady przenoszenia (projekt) oraz przewodnik w zakresie klasyfikacji enzymów.
Na szkoleniu zostaną omówione zasady znakowania preparatów/półproduktów przeznaczonych dla przemysłu spożywczego z uwzględnieniem znakowania finalnych środków spożywczych.

 

PROWADZENIE SZKOLENIA

Szkolenie zostanie poprowadzone przez p. Joannę Gajdę-Wyrębek, kierownika Pracowni Oceny Dodatków do Żywności z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny.

 

 

 

Categorised in:

This post was written by awu_leopard

Pestycydy w systemie bezpieczeństwa żywności w Unii Europejskiej i Polsce (Uwaga! : zmiana terminu z 9 na 19 listopada)

Czerwiec 29, 2018 11:13 am Published by

 

 

PROGRAM SZKOLENIA

(godz. 10.00-15.15)

Cz. 1.

  1. Co to są pestycydy, ich klasyfikacja i zastosowanie,
  2. Uregulowania prawne dotyczące rejestracji i dopuszczenia do stosowania poszczególnych pestycydów,
  3. Uregulowania prawne dotyczące ochrony zdrowia i życia konsumentów,
  4. Definicje związane z pozostałościami pestycydów w żywności i ich interpretacja,
  5. Kryteria doboru metod analitycznych stosowanych do oznaczania pozostałości pestycydów w żywności,
  6. Wytyczne do pobierania próbek dla potrzeb badań kontrolnych,
  7. Kontrola żywności na obecność pozostałości pestycydów.

Cz. 2.

  1. Pestycydy a system bezpieczeństwa żywności,
  2. Analiza ryzyka dla konsumenta: charakterystyka zagrożenia, ocena ryzyka i zarządzanie ryzykiem,
  3. System Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznej Żywności i Paszach (RASFF ang. Rapid Alert System for Food and Feed),
  4. Rola Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA, ang. European Food Safety Agency).

Cz. 3.

  1. Pestycydy w wodzie. Woda do picia to też żywność.
  2. Inne zastosowanie pestycydów np., jako leki weterynaryjne czy w higienie sanitarnej (biocydy),
  3. Prawodawstwo w Polsce, Unii Europejskiej i w krajach trzecich.

 

OPIS SZKOLENIA

Szkolenie przeznaczone jest dla producentów i importerów środków spożywczych, jak i organów urzędowej kontroli żywności oraz innych laboratoriów.

Na szkoleniu zostaną podane informacje o gospodarce pestycydami w Polsce i Unii Europejskiej w kontekście systemu bezpieczeństwa żywności. Omawiane zagadnienia będą podzielone na kilka tematycznych części i będą zawierały informacje na temat wymaganych badań i sposobu ich oceny niezbędnych do wydania zezwolenia na ich stosowanie oraz obrót.
Głównym tematem omawianym podczas zajęć będzie zanieczyszczenie żywności pozostałościami pestycydów a bezpieczeństwo konsumenta. Omówione zostaną akty prawne regulujące to zagadnienie, a także praktyczne rozwiązania, czyli badania kontrolne pozostałości pestycydów w różnych środkach spożywczych, ich zasady i organizacja, kryteria doboru metod analitycznych wykorzystywanych w tych badaniach oraz sposoby interpretacji uzyskiwanych wyników wraz z implikacjami wynikającymi dla producentów żywności i konsumentów w przypadkach przekroczeń najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) pestycydów.  Zostaną omówione również zagadnienia związane ze stosowaniem pestycydów nie tylko w ochronie upraw, ale i jakie to ma przełożenie na pozostałości pestycydów w żywności znajdującej się w obrocie.

PROWADZENIE SZKOLENIA

dr hab. Katarzyna Góralczyk – długoletni pracownik Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny obecnie pracownik naukowo-dydaktyczny Instytutu Ekologii i Bioetyki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Specjalista od badania chemicznych zanieczyszczeń żywności ze szczególnym uwzględnieniem pozostałości pestycydów.

Categorised in:

This post was written by awu_leopard

Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Wymogi formalne i praktyka rynku

Czerwiec 29, 2018 11:12 am Published by

PROGRAM SZKOLENIA

(godz. 10.00-15.15)

  1. Interpretacja przepisów nie jednoznacznych
  2. Przypadki sporne
  3. Oświadczenia typu „fit” , „wellness”, „SpA”
  4. Żywność funkcjonalna na przykładach
  5. Cytowanie na opakowaniu publikacji naukowej
  6. Wymóg znaczącej ilości składnika
  7. Zawartość składnika w 100 g, czy w porcji do spożycia
  8. Składniki roślinne  (typu  zielona herbata, czosnek, miód),
  9. Oświadczenia na suplementach diety
  10. Oświadczenia zdrowotne wprowadzające w błąd
  11. Inne, niż w wykazie brzmienie oświadczeń
  12. Kiedy warto stosować oświadczenia żywieniowe
  13. Czy produkty opatrzone oświadczeniem maja lepszą wartość odżywczą
  14. Co interesuje konsumentów

Warsztaty robocze – uczestnicy szkolenia dokonują analizy otrzymanych konkretnych opakowań z rynku oraz przykładów teoretycznych etykiet, które mogą być opatrzone oświadczeniami (projektowanie etykiet). Ocena pod kątem prawnym i wspólna dyskusja wszystkich przypadków.

OPIS SZKOLENIA

Forma prowadzenia zajęć : szkolenie + warsztaty robocze. Możliwość konsultacji projektów etykiet „z biurka”.

Mija kilka lat od ustanowienia regulacji prawnych o możliwości komunikacji o szczególnych właściwościach produktu spożywczego. Ma to szczególne znaczenie wobec takich czynników, jak wzrost świadomości społecznej zdrowego żywienia, modyfikacja receptur żywności, profile żywieniowe, czy jakość odżywcza produktów oferowanych w sklepikach szkolnych.

Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne przemawiają za rozwojem rynku żywności prozdrowotnej, ale praktyka nie zawsze jednak jest uczciwa i rzetelna.

Kiedy producent może zamieścić oświadczenie. Czy oświadczenie nie podkreśla właściwości oczywistych. Czy producent powinien studiować literaturę naukową. Oświadczenie, o nie uzasadnionym działaniu produktu. Te i wiele innych zagadnień zostanie omówione podczas szkolenia.

PROWADZENIE SZKOLENIA

Dr Regina Wierzejska – pracownik Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie. Naukowiec, dietetyk, ekspert prawa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności. W swoim dorobku zawodowym ma wiele wykładów, szkoleń, opinii eksperckich z zakresu znakowania żywności, w tym suplementów, wprowadzania ich do obrotu i wpływu diety na stan zdrowia.

 

Categorised in:

This post was written by awu_leopard

Gwarancje bankowe

Czerwiec 28, 2018 12:07 pm Published by Leave your thoughts

PROGRAM SZKOLENIA

(1-szy dzień w godz. 10.00-15.35, 2-gi dzień 9.00-15.05)

1. Przepisy dotyczące gwarancji bankowych
2. Ogólna charakterystyka gwarancji bankowej
1) Definicja gwarancji bankowej
2) Charakter prawny gwarancji bankowej
3) Przedmiot gwarancji
4) Gwarancja bankowa jako czynność bankowa
5) Rodzaje gwarancji bankowych
3. Zlecenie udzielenia gwarancji bankowej
1) Podstawa udzielenia gwarancji bankowej
2) Definicja i forma zlecenia udzielenia gwarancji
3) Związanie banku treścią umowy zlecenia udzielenia gwarancji
4. Umowa gwarancji
1) Tryb zawarcia umowy gwarancji
2) Strony i uczestnicy stosunku gwarancyjnego
3) Treść gwarancji bankowej
· Elementy gwarancji
· Poddanie gwarancji Jednolitym Regułom
· Prawo, jakiemu podlega gwarancja
4) Zmiany w treści gwarancji
5. Roszczenia z gwarancji
1) Charakter prawny odpowiedzialności banku-gwaranta
2) Zgłoszenie żądania zapłaty przez beneficjenta gwarancji
3) Żądanie płać lub przedłuż gwarancję
4) Zapłata sumy gwarancyjnej
5) Zarzuty gwaranta przeciwko żądaniu beneficjenta
6) Uprawnienia regresowe banku wynikające z udzielenia gwarancji
6. Wygaśnięcie gwarancji
7. Przedawnienie roszczeń z gwarancji
8. Przeniesienie wierzytelności z gwarancji
9. Potwierdzenie gwarancji, regwarancja i promesa
10. Roszczenie beneficjenta gwarancji
11. Rodzaje typowych gwarancji bankowych
1) Gwarancje dobrego wykonania umowy
2) Gwarancje zapłaty
3) Gwarancja zwrotu zaliczki
4) Gwarancja wypłaty zaliczki
5) Gwarancje przetargowe
6) Gwarancja spłaty kredytu
12. Omówienie przykładowej treści poszczególnych gwarancji

 

OPIS SZKOLENIA

Szkolenie przeznaczone jest dla:  osób zlecających bankowi wystawianie gwarancji na zabezpieczenia swoich zobowiązań, osób przyjmujących jako zabezpieczenie swoich wierzytelności gwarancje bankowe, pracowników banków, którzy zajmują się przyjmowaniem od klientów zleceń udzielenia gwarancji bankowej, wystawiają te gwarancje oraz przyjmują żądania zapłaty sumy przez bank gwarantowanej.

Celem szkolenia jest zapoznanie uczestników z zasadami konstruowania zleceń udzielania gwarancji, konstruowania treści i właściwego ich czytania oraz interpretacji przez beneficjentów.

W programie szkolenia położono duży nacisk na stronę praktyczną stosowania gwarancji bankowych i przewidziano ćwiczenia w zakresie poprawności ich konstruowania i właściwej interpretacji.

 

PROWADZENIE SZKOLENIA

Szkolenie zostanie poprowadzone przez Izabelę Heropolitańską – uznaną specjalistkę, praktyka i wykładowcę, arbitra Sądu Polubownego przy Związku Banków Polskich; rzeczoznawcę i konsultanta z zakresu prawa wekslowego i czekowego, gwarancji bankowych i prawnych zabezpieczeń. Jest autorką i współautorką ponad dwudziestu wielokrotnie wznawianych książek z dziedziny bankowości, a także analiz prawnych ukazujących się w Profesjonalnym Serwisie Bankowym

 

 

Categorised in:

This post was written by awu_leopard